miércoles, 25 de agosto de 2010

Relato VI.



Asalto 1: Vienes, me desbaratas, me cambias, me reordenas, me vuelves a desabaratar, me reordeno, me vuelvo mejor, me vuelvo peor, me odio, me odias, me rindo.


Asalto 2: Vienes, me amas, me quieres, me aceptas, me aprecias, me quieres, me amas, me quieres, me odias, me apartas, me odias, me rindo.


Asalto 3: Vienes, me sonríes, me abrazas, me acaricias, me miras, me aprecias, me vuelves a desabaratar, me pides perdón, me sonríes, me asusto, me da miedo, me odio, me rindo.






No sé cómo ocurre, pero siempre acabo odiada y rindiéndome.

viernes, 20 de agosto de 2010

Relato V.


Kings Of Leon, noche. Confusiones de amaneceres tardíos, de noches cálidas, y tú. Paciente, fiel a tu naturaleza. Yo, tensa, triste, con la vista en lo alto, recordando.

Kings Of Leon, guitarra. Tú, más paciente. Yo, musical, melancólica, eterna.

Tú, lo siento y gracias.

Tú, yo, compartamos recuerdos, sonrisas y chispas alegres.



Tú.








PD: Mientes mal.

sábado, 14 de agosto de 2010

Himno.

Si quieres hacer de una canción un himno, puede que esta sea la mejor.



The Fixer - Pearl Jam, Backspacer (2009)


Letra de la canción.

viernes, 13 de agosto de 2010

Felicitación a un hermano menor.

Primero, voy a pedir perdón, porque sí, porque esto no suelo hacerlo (nunca lo he hecho) y no suelo poner mis temas personales aquí.

Segundo, esto es un... comentario que ha escrito una hermana mayor a su hermano pequeño, y me gusta y por eso lo he rescatado para que no quede perdido entre los tropecientosmil comentarios que uno puede recibir por su cumple.

Tercero, uno no cumple siempre 16 años, y no quiero pensar cuando sean 18...


Espero que mis regalos hayan sido los más guays, que me perdones por llamarte a las 2.05 de la mañana y que juanjo, toño y yo desafináramos -la culpa es siempre el del alcohol-, que me perdones hacerte un placaje matutino a las 9.00 de la mañana cuando aún mi persona no había dormido -no hablemos de mi aliento-, también espero que me perdones por no ir de compras contigo -que me apetecía-. Espero que me perdones por ser tu hermana y por abrazarte cuando aun tenías 15 años y por no prestarte tanta atención como mereces -aunque a veces... -

Espero que perdones todo esto (y habrá más) pero que sepas, que no te perdono que te hagas mayor aunque lo acepto con resignación -bueno, no tanto que verte crecer es guay- pero es que molabas tanto con ricitos doradossssssssssssssssssss
*-*

Estás comenzando a conocer lo que se llama "la vida", es única, ten cuidado pero haz tus locuras. Ya tienes el primer pase, te quedan los 18 y los 21.

Viva la vida brother.

PD: felicidades!!

Ell "bro" de la menda.

viernes, 6 de agosto de 2010

Relato IV



He decido que te llames Will, como el amor de mis amores eternos a los catorce años y que tengas un apellido de artista afrancesado. He decidido que tengas el pelo de color castaño, para pensar que rozo algo terrenal. He decidido que la barba de varios días asome en tus mejillas, para que te asemejes a una estrella de rock'n roll y cuando te pongas tu guitarra roja no pueda evitar suspirar y sacarte fotos. He decidido que tus labios sean carnosos, para pellizcarlos con mis dientes cuando te beso, provocarte y que me beses con más pasión. He decidido que tus ojos de color canela se tornen al verme saltar mientras escucho música con mis cascos amarillos. También te gustarán las camisetas de rayas, que éstas sean tu segunda piel y que escondas tus sonrisas en un eterno abrazo. He decidido que las Ray-Ban de aviador camuflen tus ojos y hagas chistes sobre miradas que pueden llegar a seducir... ¡ah! y que te encante bailar, y que siempre intentes sacarme a echar un baile y hacer piruetas como si una princesa del baile fuera a pesar de mi torpeza...





Entonces... ¿para cuándo estará el pedido?

miércoles, 4 de agosto de 2010

Acústicos.

Una de mis aficiones son los acústicos, transmiten algo, una sensación extraña que nos hacen sonreir levemente. Os dejo este acústico de The Kooks, con See the world.

domingo, 1 de agosto de 2010

Relato III.


Me he despertado. He sentido calor, un ronroneo, una leve respiración que se escondía en mis sábanas usadas, un vacío, una sonrisa alegre, una caricia, besos, muchos besos...

Me he despertado. He sentido que soy libre, que puedo dar pasos sin precisar de alguien.

Soy yo, y el mundo. Y sonrío, y no puedo evitarlo, tengo ganas de bailar, de saltar.



Te amo, vida.